Mae pawb angen rhesymau i fodoli ac mae lleisiau pawb yn bwysig, peidiwch a dioddef mewn distawrwydd!
Galar patholegol (neu galar cymhleth) yn syml, yw’r ymateb i brofedigaeth lle mae galaru aciwt a dwys yn para am gyfnod hirach na’r arfer.
Mae gen i fwy o brofiad o iechyd meddwl nawr, tua 15 mlynedd, a dim amheuaeth o gwbwl bod meddyginiaeth yn hanfodol i fi.
Cwestiwn yw pam mae iselder ysbryd mor gyffredin yn y gymuned drawsryweddol?
Dwi newydd ddod nôl heddi o wythnos o wyliau gyda’r teulu tu allan i Barcelona. Lyfli… wel, mor lyfli gall gwyliau bod i rywun sy’n dioddef o iselder a gorbryder.
Ar ôl bod mewn sefyllfa na ddylsai neb fod ynddi, sef teimlo bod dy fywyd ddim gwerth i fyw, a fuasai neb yn dy golli, es i at yr heddlu, a datgan y cyfan iddyn nhw.
Fideo o’r digwyddiad ‘Perfformio: ydi o’n dda i ni?’ a gynhaliwyd yn Eisteddfod 2019.
Pwrpas y blog hwn yw archwilio rhywfaint i’r gwahanol emosiynau sy’n perthyn i’r Brifwyl, gan obeithio bydd y darn yn help i rywun neu rhywrai.
Dwedodd un ffrind sydd yn LHDTC+ i mi fod angen croen trwchus arnoch chi i fod yn LHDTC+. Cytunaf.
Hogyn 22 oed, dros bwysau, ac yn ddi-siap, ddim yn hapus gyda’n hun o gwbl ac hefyd yn trio cuddio rhywioldeb.
Ond y gwir yw, does neb yn dod dros anorecsia nag unrhyw anhwylder bwyta. Mae’r meddyliau a’r lleisiau wastad yna.
Non Parry a Gareth Glyn yn sôn am eu profiadau o byliau o banig.