Mi roeddwn wedi dechrau yfed alcohol yn ddau ar bymtheg oed i leihau symptomau hunan gasineb ac israddoldeb oedd wedi tyfu fel chwyn yn fy arddegau.
Y munud rydych chi’n ffeindio un pwrpas i fyw, mi wnewch chi ffeindio mwy a mwy, ac mae y rhestr o resymau i fyw yn mynd yn fwy na’r rhestr o rhesymau i farw.
Peidiwch â gofidio, dwi ddim yn un o rhain sydd yn deud fy mod i yn dipyn bach yn bipolar, neu OCD. Mae gen i’r cyflyrau yma.
Fy ffrind gore nath brofi i fi bod pethe yn gwella. Ma hi’n amhosib i roi mewn i eiriau pwysigrwydd fy ffrind gore i fi.
Y peth pwysicaf dwi wedi’i ddysgu efallai, yw nad oes cywilydd os ydych yn byw â gorbryder, nac unrhyw fath arall o salwch meddwl.
Mae diodde’ gyda salwch iechyd meddwl yn medru ‘neud i ti teimlo’n ddi-werth, fel dy fod yn llai haeddiannol o heddwch nag eraill.
Does dim byd yn bod ar fewnblygion fel y cyfryw a does dim rhaid i’r tueddfryd fod yn gysylltiedig gyda phryder neu iselder ychwaith.
Un step ar y tro. Dydd i ddydd. Mi aiff y twll yn llai ac yn llai. Un diwrnod, bydd gwên y Joker yn wên go iawn.
Wythnos yma, allan o nunlla, mae’r pen yn teimlo’n dywyll a thrwm a’r corff yn teimlo’n flinedig. Mae’r iselder yn rhedeg cylchoedd o fy nghwmpas yn aros am y foment cywir i grebachu.
Mae’r cyflwynydd Matt Johnson wedi bod ag iselder ers blynyddoedd, ac mae’n siarad yn agored am ei drafferthion â’i iechyd meddwl.
Ar ôl hyn roeddwn yn stryglo gyda bob dim. Doedd genai ddim mynedd efo Cian, dim mynedd wneud te! Dim mynedd llnau ty! Hitting rock bottom.
Fideo o’r digwyddiad a gynhaliwyd ar y cyd gyda’r Lolfa yn Eisteddfod 2019.