Pan na ddaw’r awen

PAN NA DDAW’R AWEN

Ar dân, yn fflamio’n wyllt; y pwysau fel petrol,

yn arllwys fwy o danwydd i’r erchylltra. Yna’n llosgedig

– yn hercian yn ffwndrus gweithredol, merwinllyd.

Llanast o’m cwmpas ymhob man, a finnau’n cau fy mhen,

fy ngolwg, fy nghlustiau – i bob dim.

 

Daw clogyn i’m cylchu, fel wal o garreg oer;

does dim gobaith i’r awen treiddio’r argae hon. Fy nghalon

wedi’i dorri’n darnau man, a’i wasgaru i bob man.

Methu canolbwyntio ar ddim ond y wal o fy mlaen. Y pryder yn cnoi

fy nghydwybod – dwi’n euog, o fod yn fethiant llwyr.

 

Trio forsio’n hun i sgwennu, ond mae’n wneud i mi

deimlo’n benysgafn. Nid yw’r geiriau’n ffrindiau ar hyn o bryd

ac maent yn teimlo’n bell i ffwrdd, ac yn ddieithr ac yn anghynnes.

Be wna’i tybed, os na allaf lusgo’n hun o’r twll anobeithiol hyn?

Pwy fydda’i os na allaf sianeli fy meddyliau – i eraill cael ei ddarllen?

*

Rwy’n gwylio’r niwl o syniadau yn cylchdroi o’m mlaen,

yn llifo fel afon, heibio i mi, ac yn ôl – mewn siâp newydd, diddorol.

Mae fy meddwl yn llawn posibiliadau ac mae’r awen yn pigo

fel pinnau bach, wrth i’r teimlad dychwelyd i goes neu fraich.

Rwy’n teimlo eto, a dwi’n hidio eto – diolch byth am hynny!

 

Dwi’n gweld patrymau, ac yn clywed sibrydion, yn y niwl o fy amgylch;

dwi’n ymestyn braich i mewn i geisio cydio yn rhai ohonynt

– ac yn gwrando’n astud ar beth maent yn ceisio datgelu i mi.

Mae’n her i’w trosglwyddo i’r dudalen, yn frawddegau

cain, barddonol. A dwi’n mwydro yn fy mlinder dwys.

 

Daw’r awen i mi nawr, yn glir, fel bloedd yn fy nghlust

penillion cyfan yn datgan eu hunain, o ninlle, heb drio

– wrth i mi gysgu, coginio, a chymryd tro yn y jacŵsi!

Fel swigod tu mewn i mi, mae’r syniadau yn casglu

gan ferwi dros yr ymyl, mewn ras i gael ei rhannu.

 

Hoffwn ddiolch i rheini, fuodd yn gefn i mi, gan fy helpu,

a fy annog, yn ôl o’r geulan frawychus hwnnw. Cydiaf yn yr awen,

a’i drysori o’r newydd. Ni fyddaf byth eto, yn cymryd

fy ngallu ysgrifennu’n ganiataol. Rwyf mor ddiolchgar am

gael dychwelyd i iechyd, ac am gael yr awen yn ei ôl.