80% o ferched yn eu harddegau yn dioddef o salwch meddwl difrifol yn dilyn ymosodiad rhywiol : The Guardian

Mae pedair merch o bob pump sydd wedi profi ymosodiad rhywiol yn dioddef o broblemau iechyd meddwl difrifol fisoedd ar ôl yr ymosodiad arnynt, yn ôl canfyddiadau ymchwil newydd.

Canfuwyd bod goroeswyr ymosodiadau yn dioddef o orbryder, iselder ac anhwylder straen wedi trawma (PTSD) bedwar i bum mis ar ôl ymosodiad arnynt.

Dywedodd arbenigwyr bod y canfyddiadau yn cadarnhau y gall dioddef camdriniaeth yn ystod plentyndod arwain at broblemau iechyd meddwl a all barhau tan eu bod yn oedolion, ac mewn rhai achosion yn medru parhau am byth.

Dywedodd Tom Madders, cyfarwyddwr ymgyrchoedd elusen YoungMinds:

“Mae’r ymchwil pryderus hwn yn dangos yn glir yr effaith ddinistriol y gall ymosodiad rhywiol ei gael ar iechyd meddwl, ac yn dangos pwysigrwydd cefnogaeth iechyd meddwl hirdymor i oroeswyr.” [cyfieithiad]

Cyhoeddwyd canfyddiadau’r astudiaeth yn y cylchgrawn meddygol The Lancet Child and Adolescent Health.

Darllen rhagor : The Guardian (Saesneg)


Rhannu

Weinstein a’r perygl o ail-drawmateiddio goroeswyr

FiHefydMae’n siŵr eich bod wedi clywed hanes yr holl honiadau o gam-drin ac aflonyddu rhywiol yn erbyn y cynhyrchydd ffilmiau, Harvey Weinstein erbyn hyn. Mae sawl menyw wedi dod ag achosion o gam-drin ac aflonyddu rhywiol yn nwylo Weinstein i’r amlwg yn ddiweddar, a hynny’n cynnwys honiadau o drais, ymosodiad rhywiol ac aflonyddu rhywiol yn y gweithle.

Mewn ymateb i’r honiadau hyn, mae pobl ar draws y cyfryngau cymdeithasol wedi dechrau’r ymgyrch #MeToo, i rannu eu profiadau o’r fath ac i godi ymwybyddiaeth ynghylch pa mor gyffredin ydyw.

Dwi’n falch bod cymaint o bobl yn teimlo eu bod yn gallu rhannu straeon mor bersonol. Mae’n hanfodol ein bod ni’n trafod trais ac aflonyddu rhywiol yn agored, er mor anodd ydyw. Trwy hyn, gall goroeswyr o drais a cham-drin o’r fath deimlo cysur a chefnogaeth o gymuned ar lefel anferth. Efallai byddant yn cael eu hysbrydoli i rannu eu profiad nhw; boed ag un ffrind neu ei adrodd i’r heddlu. Yn amlwg, dyma yw’r gobaith wrth greu’r fath ymgyrch, a dwi’n croesawu hynny. Dylai pob un sydd wedi cael eu cam-drin yn y ffordd hwnnw deimlo eu bod yn gallu rhannu eu stori; mae hyn yn gallu bod yn rhan o’u hadferiad. Ond, mae’n rhaid i mi ddweud, mae hyn yn wirioneddol amhosibl i rai.

Parhau i ddarllen

Rhannu

PTSD a fi

PTSD a fi(1)Dwi wedi bod yn dioddef ag Anhwylder Straen Wedi Trawma, neu PTSD, am wyth mlynedd bellach. Erbyn hyn, dwi’n deall fy salwch. Dwi’n deall pam fod gen i’r salwch. A dwi hyd yn oed wedi derbyn bod y salwch yn rhan o fy mywyd bellach. Ond nid yw hynny oll yn gwneud y profiad yn un llai brawychus ac unig. Fy mwriad drwy rannu fy stori felly yw herio’r syniad sydd gan bobl am y cyflwr, ac yn bennaf, cynnig gobaith i ddioddefwyr eraill.

Wrth i mi baratoi’r darn hwn, un o’r pethau y bu’n rhaid i mi ystyried oedd p’un ai i rannu’r digwyddiad trawmatig a achosodd fy salwch neu beidio. A fyddai hyn ond yn achosi mwy o straen i mi wrth ei ysgrifennu? A fyddai’r stori’n rhy anodd i bobl ei ddarllen? A oedd manylion y digwyddiad ei hun hyd yn oed yn bwysig i’w cynnwys wrth i mi drafod y cyflwr?

Mae’r hyn a ddigwyddodd i mi’n eithafol, ond yn anffodus nid yw’n anghyffredin. Penderfynais felly y byddai’n rhaid i mi rannu’r digwyddiad er mwyn rhoi darlun cyflawn o’r salwch i chi. Dyma oedd sbardun fy salwch, wedi’r cyfan.

Parhau i ddarllen

Rhannu