Fe ddaw dyddie gwell, dwi’n addo! – Mared Powell

Dechreuodd y cwbl tua mis Mai blwyddyn 12, o ni’n anhapus gyda fy mhwysau felly fe benderfynais fod yn fwy ofalus da’r hyn o’n i’n fyta a byta’n fwy iach. Dros y misoedd nesaf dechreuais deimlo’n isel iawn a chael meddyliau tywyll, fe sylwodd Mam fod rhywbeth o’i le ac yn y diwedd bu’n rhaid i mi ddweud y gwir wrthi er mwyn mynd ati i gael help gan gwnselydd. Erbyn mis Medi o’n i ‘di colli bron i 2 stôn a’n byta llawer llai, i fod yn honest roeddwn i ‘di dechrau mynd yn gaeth i’r holl “dieto” ‘ma.

Roedd bwyd yn dechrau mynd yn dopic sensitif (odd hyn yn anodd credu gan fy mod wedi bod yn un odd yn dwli ar fwyd ers yn fach) ac yn mis Hydref fe benderfynais fynd yn ‘vegan’ gan fy mod yn meddwl y byddai’n ffordd ‘rhwydd’ o osgoi y ran helaeth o fwyd a’n cyfyngu’r bwyd allen i ddewis.

O hyn ymlaen roedd fy mhwysau‘n disgyn yn aruthrol, roedd hyd yn oed meddwl am fynd allan o’r tŷ yn ddigon i wneud i mi fynd mewn i banig llwyr a llefen y glaw, doeddwn i ddim eisiau siarad i fawr neb wyneb yn wyneb ac roeddwn i wedi blino drwy’r amser.

Erbyn mis Mai y flwyddyn wedyn roeddwn i wedi colli 3 stôn…

..ac odd fy BMI yn dweud fy mod ‘severely underweight’, er bo’ fi’n ymwybodol o hyn doedd dim cliw da fi shwt o ni’n mynd i wella a doeddwn i ddim wir yn gweld pwrpas gwella. (Roedd mynd mas o’r tŷ’n ddigon heb sôn am bobl yn dweud wrthai “Jiw ti di colli pwyse, ti mor dene a raca!” fel petai o’ni ddim yn ymwybodol o ‘na. Tip i chi– pidwch byth gweud dim byd fela i unrhywun o unrhyw faint achos chi byth yn gwbod beth sy’n mynd mlan go iawn yn ei bywyde nhw, ac os i chi wedi sylwi, dyw e ddim yn costi dim i ofyn a gwneud yn siŵr fod popeth yn iawn ‘da nhw.)

Odd cyfnod arholiadau lefel A yn galed dros ben yn enwedig wrth drial canolbwyntio pan doedd gen i fawr ddim egni.

Ges i’r graddau oedd angen i fynd i’r Brifysgol er mwyn astudio gradd Mathemateg, ond roeddwn i mor anhapus a’n gweld eisiau adre gymaint fe benderfynais adael y brifysgol mis Ionawr. (Doedd hyn ddim yn rhwydd, o ni’n becso fwy am beth fydde pobl arall yn gweud na iechyd fy hunan.) Bues i’n ddigon ffodus i gael swydd rhan amser a nath hwna byd o wahanieth i fi gael magu hyder eto (o ni ddim hyd yn oed yn gallu ateb y ffôn erbyn hyn).

Ar ôl dechrau ffeindio fy hun eto a phenderfynu stopio bod yn ‘vegan’ dechreuais roi pwysau ‘mlan a magu hyder yn araf bach. O’n i’n teimlo llawer hapusach a’n dechrau mwynhau mynd allan i gymdeithasu unwaith eto. Fi’n cofio meddwl i fy hun “Falle bod gobeth wedi’r cwbwl!”

Erbyn hyn dwi mewn lle llawer gwell ac wedi mynd nôl i’r Brifysgol i astudio cwrs Addysg Gynradd. Dwi’n berson cwbl wahanol erbyn heddi i gymharu â blwyddyn yn ôl, yn fwy hyderus a’n hapusach o lawer.

Cofiwch os i chi byth yn pryderu am unrhywbeth neu unrhywun mae’n bwysig siarad â rhywun, boed yn ffrind, aelod o’r teulu neu’n feddyg. Gwnewch yr hyn sy’n gwneud chi’n hapus a sydd orau i chi. Fe ddaw dyddie gwell, dwi’n addo!

Mared Powell 


Darllen rhagor:

image_pdfPDFimage_printArgraffu
Rhannu

Gadael Ymateb