fi ac iselder…

post
Llun: blogbyw (Efan Thomas)

Penderfynodd Efan Thomas ddechrau blog yn rhannu ei brofiad gydag iselder a’r modd y mae’n effeithio ar ei fywyd. Ei obaith yw bod o gymorth i eraill sy’n mynd drwy brofiad tebyg a chyfrannu at godi ymwybyddiaeth yn ehangach.

“Pan oni’n ifanc, oni wasdad yn meddwl lot. Am bob dim i ddweud y gwir. Pan onin blentyn bach yn yr ysgol, er fod oni’n sensitive, ag yn cymeryd dipin o betha’ i galon, ag ella dipin bach yn odd – (a dwi dal yn) oni, ar y cyfan yn hogyn hapus.

Fast forward i rwan, ag wel, dwi’m rili’n gwbod syd dwi’n teimlo ar y cyfan i fod yn honasd. Peidiwch a gal fi’n wrong, ar y funud, dwi’n mwynhau bywyd, ag medru cymdeithasu gyda ffrindiau. Ond os swni mynd ynol mewn amser ag dweud wrth fy hyn or adeg yna bofi’n myndi diodda’ o iselder lawr y lein, mashwr sa’r fersiwn ifanc yna yn gwadu syd sa’r ffashwn beth yn gallu digwydd.

Tro gynta i mi ddelio efo iselder, oni newydd orffan flwyddyn gynta o’r chweched (2012). I fod yn onasd, neshi’m gweithio mor galed a ddylsai, ag ar ol ambell i gamgymeriadau i wneud efo’r arholiadau, neshi “failio” yr flwyddyn. Doedd mam a dad ddim yn impressed, ag dyma dad yn awgrymu – er fod oni ddim isho – i ail eisdedd y flwyddyn yn coleg. A dyma’n mywyd i’n newid. Doni’m yn gweld yr ffrindia mor aml ag oni’n gallu, ag wnaeth o gymeryd dipin i mi arfer efo’r peth.”

Parhau i ddarllen blog Efan…

Rhannu

Fifty Shades o Anxiety

**cynnwys ’chydig o iaith gref**

 

Cyn i chi ddechra’ meddwl, na dydi y blog yma ddim yn cynnwys llunia’ o ddynion hanner noeth aballu. Pan dwi’n deud fifty shades o anxiety dwi’n ei feddwl o bach fwy llythrennol.

Dwi’n cofio pan oni’n form one, mashwr fod rhai ‘ona chi hefyd yn cofio, gorfod sgetcho shades o ddu a gwyn yn mynd o tywyll i gola’. A pan oni’n trio meddwl am be i ‘sgwennu am nesa’ neshi feddwl, ma’ anxiety fel shades gwahanol. Tydi anxiety ddim yn un shade, be dwi’n feddwl ydi, mae o’n wahanol i bawb gan fod profiad pawb gyda anxiety yn bersonol iddyn nhw. Er hyn dwi’n meddwl fod yna dri shade basic a all pawb uniaethu efo sy’n egluro anxiety mewn ffordd. Mae’n anodd egluro a mynegi be ydi anxiety yn dechnegol, felly wrth egluro drw’ shades gwahanol, efallai allai roi goleuni ar be all anxiety fod i rhai ohonoch sydd yn chwilio am ystyr o rhywfath.

Darllen rhagor o blog Peth meddal di’r meddwl


Rhannu

‘unigrwydd’ – Lowri Cêt

so pan ma rhywun yn gofyn wrtha fi “be di dy ofn fwya di?” dwi’n deud: “dwi’n casau fflio, ma heights yn neud traed fi fynd yn ffyni, a dwi’m yn licio anifeiliad heb traed.”

a petha fela ma pawb yn ddeud ia, fatha ella bod chi’m efo r’un rhei a fi, ella bod chi’n ofn speidars neu twllwch neu liffts. ond pob hyn a hyn ma’r cwmwl mawr du yn dod drosta fi a ma’n ofn mwya mwya mwya go iawn go iawn fi’n appeario.

tydw i’m yn deud clwydda. dwi’n terrified o fflio (er gwaetha faint o kalms dwi’n lyncu), ma even gwatsiad fideos o uchder yn neud fi cau’n llygaid yn dynn, a geith snêcs ffyc off. ond be dwi wirioneddol ofn ydi unigrwydd.

dwi byth yn cofio mod i’n ofn unigrwydd tan ma’n digwydd. dwi tha “o shit, hyn eto.” fyddai’n ista yn gwely – hollol ben fy hyn mewn ty llawn pobol. nai godi a mynd i weld mam neu dad neu’n chwaer a’i chariad, ond ma pawb yn brysur doing their own thing. ma hynna’n peth arall dwi’n ofn; bod yn annoying a pobol slagio i off. so nai jyst dychwelyd i bedrwm, mynd ar fy ffôn a snapchatio’n ffrindia neu tecstio rhywun ac ista a disgwl. a disgwl. a disgwl. disgwl am amser mor hir ma’r gair “disgwl” yn dechra swnio’n weird…

Parhau i ddarllen blog Lowri


Blogiau eraill Lowri:

Rhannu

Iechyd Meddwl a cheisio’i esbonio: Canna Consulting

Mae Andrew Tamplin, sefydlwr Canna Consulting wedi cyhoeddi blog sy’n ceisio rhoi ei brofiad o o iechyd meddwl mewn geiriau:

“Gofynnodd ffrind i mi peth amser yn ôl, i mi geisio egluro sut mae’n teimlo i ddioddef ymddatodiad meddyliol (mental breakdown). Roedd eisiau deall, eisiau dychmygu sut mae’n teimlo i fynd trwy salwch meddyliol (yr un sydd gen i). Gofynnodd, sut mae iselder a gorbryder yn edrych ac yn teimlo pan y mae’n dod yn ormod i’w reoli?

‘Roedd hwn yn gwestiwn diddorol.

Wedi i mi wneud peth gwaith ymchwil, sgwrsio efo pobl, darllen llwyth ac edrych ar amrywiaeth o bapurau addysgiadol, mae’n glir i’w weld. Y gwirionnedd yw ei fod yn wahanol i bawb. Mae pob unigolyn â’u fersiwn eu hunain o’u ‘dieifliaid’. Mae’r cydwybod yn effeithio pobl mewn gwahanol ffyrdd.Felly, wrth i mi geisio egluro’r salwch, ‘rwyf am ganolbwyntio ar fy salwch i.

Rwyf am geisio egluro sut ‘rwyn teimlo, sut mae fy ‘nieifliaid’ yn cymryd drosodd a sut mae’n effeithio ar fy mywyd yn barhaus.”Parhau i ddarllen 



Rhannu

Flog #3 Arddun Rhiannon: Gorbryder cymdeithasol

Dyma un arall yng nghyfres diweddaraf Arddun Rhiannon o ‘flogs’: https://arddunrhiannon.wordpress.com/2018/04/15/social-anxiety/.

“Felly, dyma ni. Dyma fi’n trio gwneud synnwyr o’r cyflwr sydd wedi rheoli rhan helaeth o fy mywyd. Fydd o ddim yn bosib o gwbl i mi sôn am bob dim, mae o’n fatar cymhleth, ond mi wnai drio ‘ngora.

Mae o’n fwy na swildod. Ma’ pawb yn mynd yn shei weithia’ – y gwahaniaeth ydi bod sefyllfaeoedd cymdeithasol yn gwneud i rywun efo gorbryder cymdeithasol deimlo’n sâl yn gorfforol, ac yn gallu cymell panic attacks mewn rhai achosion.

Geshi ddim y diagnosis ffurfiol nes oni rhyw 15/16 oed, ond wrth edrych yn ôl ar fy ymddygiad cyn hynny, dwi’n gallu gweld bod y cyflwr yn bresennol pan oni mor ifanc â 12.

Un enghraifft o hyn ydi pan dwi’n cofio’r adega’ oni’n ca’l fy ngwahodd allan i siopa/sinema efo fy ffrindia’ ar y penwythnosa’, a mi fyswn i’n gwrthod yn amlach na dim. Peidiwch â cham-ddallt – oni *isho* mynd a cha’l fy nghynnwys mewn petha’, ond o’dd ‘na wbath yn codi ofn arna i – doedd o’m yn amlwg i mi ar y pryd, ond o’dd ‘na wbath yn fy nal i nôl.” Parhau i ddarllen 


Rhannu

Brwydro Iselder

Yr her a’r sialens o wynebu iselder ac ymdopi â’r stigma a’r diffyg darpariaeth a chefnogaeth sydd ar gael.

Ar hyn o bryd rwyf yng nghanol y frwydr o ymdopi ag iselder – siwrne pedwar mis a siwrne sy’n parhau…

Cefndir
Fel person proffesiynol a mam sengl sydd, yn ystod y chwe mlynedd diwethaf, wedi edmygu fy hun a’m llwyddiant o frwydro, ymdopi ac ymateb yn bositif a phenderfynol i heriau personol ac anodd. Cefais fy ngadael yn fam sengl â’r ieuengaf yn ddyflwydd, colli gŵr a gwerthu cartref o fewn 3 mis heb unrhyw deulu agos yn byw yn ymyl. Wynebais frwydr ysgariad a’r oblygiadau ariannol, thra’n ymdopi a threfnu fy mywyd fel mam sengl a sicrhau fod y plant yn iach ac yn hapus. Hyn oll yn ogystal â pharhau gyda fy swydd llawn amser a llwyddo i ail-brynu cartref i fi a fy mhlant.

Er fod cyfnodau o galedi, anobaith, tristwch, gofid ac unigrwydd yn ystod y cyfnod hwnnw o fy mywyd, llwyddais i’w goroesi yn berson penderfynol ac hyderus.

Fodd bynnag, mae’r un person bellach yn berson di-hyder, gwan ac, ar adegau, unig ac anobeithiol sydd ers pedwar mis yn wynebu’r frwydr a’r her o iselder. Parhau i ddarllen

Rhannu

Storm

Mi gychwynodd y diwrnod yn dda – y trydydd diwrnod da ar y tro (ar ôl pump diwrnod drwg, tywyll ag isel).

Mi ges i fore neis efo’n ffrind a’i hogia (a’r ci sy’n gwmni bach da iawn i mi ar adegau) drwy gael panad, sgwrsio a chwarae chydig cyn mynd ymlaen i dreulio’r pnawn ym mharti penblwydd fy nith. Eto, pnawn bach neis o hwyl a chwarae.

Roeddwn i’n dal i deimlo’n iawn ac yn edrych mlaen am y chwarae a’r brechdanau ŵy (y peth gorau am barti plant!). Ond, ar ôl riw hanner awr roeddwn i’n dechrau teimlo fy hun yn pellhau o’r sefyllfa – ddim yn gorfforol ond yn feddyliol. Doedd gen i ddim awydd sgwrsio a chymdeithasu a roeddwn i’n teimlo’n flin efo fi’n hun am hynny. Roeddwn i’n gorfod gwneud ymdrech i gyfrannu, a dylwn i ddim fod yn gorfod gwneud ymdrech mewn sefyllfa mor hwyliog, ysgafn a chariadus, ond fel’na roeddwn i’n teimlo.

Aeth y p’nawn yn ei flaen yn ddi-lol ac roedd digon o chwerthin, chwarae a chanu penblwydd hapus. Ar ôl chwythu’r canwyllau a thorri’r gacen, penderfynais mod i am fynd. Parhau i ddarllen

Rhannu

Be ydi iselder ym meddwl eraill?

Dwi’n meddwl bod lot o bobl sydd ddim yn deall beth ydi iselder ac heb gael profiad ohono yn meddwl bod pobl sy’n dioddef gydag o yn gwneud dim ond crio. Yn eistedd ar y llawr mewn ystafell dywyll yn siglo nôl ac ymlaen am oriau. Oce, gall hyn fod yn wir am rhai pobl ac am rhai gyfnodau o iselder falle, ond dim drwy’r amser.

Gallai person fod yn cael diwrnod hunllefus o fod yn crio, heb fod am gawod a ddim isio gwneud dim. Ond yn dal i fedru ateb neges text, medru gwisgo dillad lliwgar, mynd allan am dro neu hyd yn oed gwneud jôc ysgafn a chwerthin. Gall bobl roi gwyneb neu act ymlaen a pharhau i ymddangos o’r tu allan fel rhywun sydd ddim yn dioddef o salwch meddwl. Mae hyn yn sgil gan nifer o bobl sy’n dioddef o wahanol achosion o salwch meddwl. Er y cynnydd diweddar mewn cyhoeddusrwydd am salwch meddwl, mae rhai pobl yn parhau i gysylltu’r peth gydag ysbytai a phobl yn ymddwyn mewn ffordd “gwahanol” yn y stryd – dydyn nhw wirioneddol ddim yn deall sut beth ydi o.

Mae ‘na gymaint o bobl yn parhau i wneud jôc a defnyddio geiriau sy’n gysylltiedig â salwch meddwl yn rhy ysgafn.

Parhau i ddarllen

Rhannu

Ar goll

Dwi’m cweit yn siwr be sy’n mynd ymlaen ar hyn o bryd.

Dwi’n temlo’n blanc ac yn ddi-deimlad. Dwi’n teimlo dim byd. Dwi ddim isio gwneud dim a dwi ddim isio gweld neb. Ond mae’n deimlad gwahanol i be dwi wedi bod yn ei deimlo. Dio ddim y teimlad o fod yn styc mewn twll tywyll a methu dianc allan. Dio ddim mod i’n crio ar y llawr am oriau a methu stopio. Dio ddim mod i’n gorfforol methu mynd allan i’r siop. Does gen i jysd ddim yr egni na’r nerth i ‘neud yr un o’r pethau hynny. Ac i fod yn onest, dwi ddim isio eu gwneud nhw chwaith. Dwi digon bodlon i fod yn y tŷ trwy’r dydd yn gwneud dim.

Dydi o ddim yn deimlad eithafol lle dwi’n teimlo na fedra’i gario mlaen ddim mwy – dwi wedi cael hynny a dio ddim yn le braf i fod ynddo. Mae’r teimlad yma’n wahanol. Dwi’n gwybod hefyd ei fod yn fwy o deimlad na dim ond “sgenai ddim awydd” – mae pawb yn cael rheiny o dro i dro. Mae’n fwy na hynny. Pan mae dyddiau o’r fath yn taro rhywun mae pobl fel arfer yn medru ei luchio i’r ochr a mynd ymlaen efo’u bywyd dydd i ddydd. Dwi methu gwneud hynny. Dwi’n teimlo’n drwm.

Mae’r ochr yma o’r iselder yn newydd i mi a dwi ddim yn gwybod sut i ddelio ag o. Parhau i ddarllen

Rhannu

Profiad o Feddyginiaeth – Manon Elin

Ymwadiad: Mae pob meddyginiaeth yn effeithio ar bawb yn wahanol. Siaradwch â’ch meddyg teulu neu weithiwr iechyd proffesiynol cyn cychwyn neu roi’r gorau i gymryd meddyginiaeth.


Pan fydd stori am feddyginiaethau i drin salwch neu gyflwr iechyd meddwl yn y wasg, yn amlach na pheidio, mae’r disgwrs yn un negyddol, yn gorliwio eu peryglon, yn beio’r claf am gymryd meddyginiaeth, a’u bod yn cael eu cynnig yn rhy hawdd gan feddygon. Anaml iawn mae sôn am yr effeithiau positif y gallan nhw eu cael.

Pan roeddwn i’n chwilio am wybodaeth am feddyginiaethau, roeddwn i’n gweld llwyth o straeon am beryglon tabledi a’r sgil-effeithiau brawychus. Prin iawn yw’r wybodaeth am eu heffeithiau cadarnhaol.

Pwrpas y blog yma, felly, yw rhannu ‘mhrofiad i o gymryd meddyginiaethau ar gyfer cyflwr iechyd meddwl. Dyma’r fath o beth fydden i wedi hoffi darllen am feddyginiaeth wrth benderfynu dechrau cymryd tabledi neu beidio. Roeddwn i eisiau darllen profiad onest, nad oedd yn feirniadol, oedd yn dangos nad yw meddyginiaeth o reidrwydd mor frawychus ag yw’r straeon amdanynt.

Mae’n bwysig nodi fod pob meddyginiaeth yn effeithio ar bawb yn wahanol, felly cofnod o ‘mhrofiad i yn unig yw hwn.

Parhau i ddarllen

Rhannu